هسته وجود انسان اندیشه اوست همان اصلی که وقتی در مفهوم زمان زندانی شد زندگی آغاز شد . و تو تا زمانی زندگی را لمس می کنی که در زندان زمان اندیشه می کنی !
همانگونه که لحظه تولدم را هرگز به یاد نمی آورم . هنگام بودن بدون زمان را هم به یاد نمی آورم
هما نطوری که حرفهای نگفته ام را بعد از نگفتن دیگر به یاد نمی آورم.
اما شاید معنی این جمله را فهمیده باشم:
سرمایه هر دلی حرفهایی است که برای نگفتن دارد .
سرمایه دلتان را به .... تقدیم کنید که شما را نقاشی کرد
