تو نه آنی

تو نه اینی

تو هم مثل همه

دروغی  یک سرابی

طفلکی حقیقت عریان

هر کسی به دلخواه خویش لباسی بر تنش پوشاند ...

وقتی که رنگ از رخسارش پرید

چه فاجعه هایی که تاریخ ندید

حقیقت رنگ از رخسارش پرید و رنگی دگر بر صورتش کشید

با من بگو از آن که تو را مجهول ساخت

.

.

حرف خود را حرف خدا پنداشتند

خود را در بهشت خدا می یافتند

حقیقت را برده خود ساختند

بر صورت خود هم نقابی داشتند

حقیقتی تازه ساختند

با رنگ و ریا آمیختند

می گفتند ما مرد خداییم آگاه به اسرار خداییم

همراه خداییم و سرباز خداییم

حرف ما را بشنوید غیر آن را نشنوید

عقل خود را پس زنید . دلهایتان را پس زنید

حقیقت را به صلیب کشیدند

حقیقت را در آرزوی مرگ دیدند

وبه انتظار ناجی حقیقت  نشستند

حقیقت بود و شب بود و یک حلقه چاه و

هق هق گریه های مردی بی ریا

.

اما

.

هنگام بن بست زمان

در پایان کابوس مکان

ناجی روزی میآید

و حقیقت لباس خویش بر تن می کند

پاورقی شبانه

 هسته وجود انسان اندیشه اوست همان اصلی که وقتی در  مفهوم  زمان زندانی شد زندگی آغاز شد . و تو تا زمانی زندگی را لمس می کنی که در زندان زمان اندیشه می کنی !

 همانگونه  که  لحظه  تولدم  را  هرگز به یاد نمی آورم .  هنگام بودن  بدون زمان را هم به یاد نمی آورم

هما نطوری که حرفهای نگفته ام را بعد از نگفتن دیگر به یاد نمی آورم.

اما شاید معنی این جمله را فهمیده باشم:

سرمایه هر دلی حرفهایی است که برای نگفتن دارد .

سرمایه دلتان را به  ....  تقدیم کنید که شما را نقاشی کرد

(( آدم به بهشت آمد به جهت تنهایی ملول شد، حق تعالی از باقی گل آدم، حوا را آفرید، آنگاه به آندو وحی فرمود : دراین بهشت ساکن شوید از نعمت های گوارای آن بخورید، اما نزدیک این درخت (گندم یا…) نشوید که از ستمگران خواهید شد و به آدم متذکر شد که شیطان دشمن تو و همسرت است، مبادا فریب او را بخوری شیطان که از رحمت خدا  دور شده  بود، به مقام و منزلت آدم حسرت می خورد و ازفرصت استفاده کرد تا درخت ممنوعه را به یاد آندوآورد. شیطان به آنها نزدیک شد وگفت: آیا می دانید پروردگار شما چرا شما را از این درخت منع کرد؟ اگر شما از این درخت ارتزاق کنید فرشته می شویدو به علم و پادشاهی دست می یابید یا از زندگی جاودانه بهره مند می گردید ولی چون شما فرشته نیستید و این درخت نیز درخت جاویدانی است پس سزاوار است تا از آن خورید تا جاودان بمانید .آنهانیزازآن درخت تناول کردندوبدین سبب چون سفارش خداراسرپیچی کردند،خداوندبهشت رابر   آنها تحریم کرد(طبق آنچه در آیه 12 سوره طه آمده است، پس از آنکه آدم و حوا از آن درخت تناول کردند عورت آنهاپدیدارشد(لخت شدند) و خواستند که از برگ درختان خود را بپوشانند)و خدا گفت : از بهشت بیرون  شوید  شما در زمین پایدار و ماندگار و بهره مندید تا قیامت.  ))

 شب خوش 

روزی بود که نمی دانستم و مشتاق دانستن بودم

رسیدم به روزی که در خیالم همه را می دانستم

و اکنون دیگر می دانم که چیزی نمی دانم

وای بر کسی که نمی داند که چه نمی داند و می داند که همه را می داند

زندگی سخت است و آسان

ولی چه سخت است از آن آسان گذشتن

شما طبلهایتان را بکوبید